Help! I need somebody,
Help! not just anybody,
Help! you know I need someone, help...
Ilang araw na akong depressed without knowing why. Well, hindi maganda yung feeling at nakakapanghina. I've been asking myself what's wrong with me, but not an answer was given back.
So ayun ako, pagala-gala with a heavy heart, doing my everyday routine. Waking up around 6pm, eating my dinner, taking a shower, hurrying off to work, logging in, taking calls, blogging, bloghopping, joining forums, going home, chatting, taking my brunch and flying off to the dreamworld. Lagi ko namang ginagawa ito, but I used to do it with a smile on my lips. Ngayon, pramis, mabigat talaga yung dibdib ko. Naisip ko, hindi kaya nagsasawa na ako sa routine ko? Pero hindi e, sanay ako sa ganun.
So I didn't know the real reason behind this weird feeling. Well, not until yesterday morning.
Iniisip ko kung dapat ko pang isulat ito kasi waaaaah ayoko na! Arghhh! But well, here I am writing about this crap.
Nasa unahan ako ng bus papuntang LRT line 1 kaninang umaga, nakayuko ako dahil nagbabasa ako ng libro. Tapos may lalaking umakyat ng bus. Shit that scent! Kilalang-kilala ko ang perfume na yon! Napalingon agad ako sa lalaki and when I looked at his face, he's a total stranger. But shit talaga, yung pabango na yun! Anlakas pa rin ng epekto noon. My heart skipped a beat when the scent touched my nostrils. Kinabahan talaga ako.
Sa bahay, habang online ako kanina, I did something stupid that I haven't done for quite some time now. I visited a familiar friendster profile. I noticed the new picture. Shit that face! Sa lahat ng picture doon, putangina, iyon ang kamukhang-kamukha niya talaga sa personal. Memories started flooding back. Shit.
Then I realized what's lacking in my life. Simple lang. Inspiration. Shit may lovelife ako pero hindi ako inspired! That could only mean one thing, I am not inlove. But hell no! I am inlove, I am still inlove... with a man who doesn't deserve any affection at all. Pero putangina, bakit hindi ko pa rin siya makalimutan! Ayoko na!
Could anybody please please please help me? Sabi nila, makakalimutan lang daw ang nakaraang pag-ibig kung may darating na bago. Putangina! Kailangan ko iyon ngayon na!
--
^^walang kwentang post. Pagbigyan nyo na lang po. Bukas wala na yan. Epekto lang ng shortage ng katol sa Pilipinas. Dumadami na kasi ang adik sa katol. Dumadami rin ang lamok.
Help! not just anybody,
Help! you know I need someone, help...
Ilang araw na akong depressed without knowing why. Well, hindi maganda yung feeling at nakakapanghina. I've been asking myself what's wrong with me, but not an answer was given back.
So ayun ako, pagala-gala with a heavy heart, doing my everyday routine. Waking up around 6pm, eating my dinner, taking a shower, hurrying off to work, logging in, taking calls, blogging, bloghopping, joining forums, going home, chatting, taking my brunch and flying off to the dreamworld. Lagi ko namang ginagawa ito, but I used to do it with a smile on my lips. Ngayon, pramis, mabigat talaga yung dibdib ko. Naisip ko, hindi kaya nagsasawa na ako sa routine ko? Pero hindi e, sanay ako sa ganun.
So I didn't know the real reason behind this weird feeling. Well, not until yesterday morning.
Iniisip ko kung dapat ko pang isulat ito kasi waaaaah ayoko na! Arghhh! But well, here I am writing about this crap.
Nasa unahan ako ng bus papuntang LRT line 1 kaninang umaga, nakayuko ako dahil nagbabasa ako ng libro. Tapos may lalaking umakyat ng bus. Shit that scent! Kilalang-kilala ko ang perfume na yon! Napalingon agad ako sa lalaki and when I looked at his face, he's a total stranger. But shit talaga, yung pabango na yun! Anlakas pa rin ng epekto noon. My heart skipped a beat when the scent touched my nostrils. Kinabahan talaga ako.
Sa bahay, habang online ako kanina, I did something stupid that I haven't done for quite some time now. I visited a familiar friendster profile. I noticed the new picture. Shit that face! Sa lahat ng picture doon, putangina, iyon ang kamukhang-kamukha niya talaga sa personal. Memories started flooding back. Shit.
Then I realized what's lacking in my life. Simple lang. Inspiration. Shit may lovelife ako pero hindi ako inspired! That could only mean one thing, I am not inlove. But hell no! I am inlove, I am still inlove... with a man who doesn't deserve any affection at all. Pero putangina, bakit hindi ko pa rin siya makalimutan! Ayoko na!
Could anybody please please please help me? Sabi nila, makakalimutan lang daw ang nakaraang pag-ibig kung may darating na bago. Putangina! Kailangan ko iyon ngayon na!
--
^^walang kwentang post. Pagbigyan nyo na lang po. Bukas wala na yan. Epekto lang ng shortage ng katol sa Pilipinas. Dumadami na kasi ang adik sa katol. Dumadami rin ang lamok.
September 11, 2004 06:00 PM PDT
don't force yourself to move on immediately because you'll end up getting into another relationship for the wrong reasons. it really does take time. may stages yan. if you force yourself to skip a stage, the pain will only hunt you in the future. try to take it easy, dear. i hope you fell better soon. mwah!
September 11, 2004 02:17 PM PDT
i know exactly how u feel. lately i've been feeling weird too & doesn't have any idea why. (if u noticed my entry for the past few days) atleast u know the reason behind ur depression, well as for me i haven't figured out why.
as how to forget him, u don't have to have another lovelife to do that. ako rin dati kala ko i wouldn't stop loving this certain guy (kahit na sobrang sakit ng pinagaga-gawa nya sakin) but as time pass by, i never even care for him anymore. what im trying to say is, just go on with ur life, do things that'll make u busy in that way u wouldn't have much time to think about him and reminisce. enjoy and have! i know its easier said than done as what u've said, but atleast ur trying, aight? hey, smile! labas tayo minsan. *wink*
September 11, 2004 11:03 AM PDT
easier said than done
September 11, 2004 12:18 AM PDT
i hate mosquitoes! and i hate love! bwahahaha!!!
pero with some people it works more if hindi nila try na kalimutan. yun bang, kung naiisip nila, eh di iisipin nila, eventually, their minds get tired of it.
malabo yata. oh, well. can't really give advice kasi nga, i hate love!! :P
September 11, 2004 12:13 AM PDT
honga.. sang ayon ako sa mumu.. magragna ka na lang.. limot mo lahat.. hehehe
September 10, 2004 08:47 PM PDT
hmmm...
tama si plue.
lilipas din yan.
wag ka na malungkot. mwaaaah!
miss na kita!
September 10, 2004 08:10 PM PDT
nahihirapang mag-isip kasi hindi sya masyadong makarelate* hahaha
hmmm... i dont think u need another lablayp just to get over the old one. ewan ko nay. hayaan nyo nalang muna. mawawala din yan.. ;)
September 10, 2004 04:49 PM PDT
what important is you know when to hold on and when you let go!you have to leave the past as you turn the pages...-:)
September 10, 2004 10:44 AM PDT
hindi naman kailangan pa ng isang love bago makalimutan yung una. just find the strength within you to let go.
September 10, 2004 08:17 AM PDT
akala ko naka-move on na ako.. acceptance? tapos na ko jan.. mahirap lang kasing kalimutan...
September 10, 2004 07:27 AM PDT
madaling sabihin na "move-on" or "let-go" pero mahirap itong gawin kala nyo ba! it takes time! ako nga hanggang ngayon mahal ko pa si *toot* pero wala akong magawa dahil friends nlang kami (ay showbiz). kelangan lang lagi kang maging busy at do things that you enjoy, & be with people who make you happy.
dko alam kung may sense ang sinabi ko ... hug nalang kta meann! *hug*hug*hug* :)
September 10, 2004 05:53 AM PDT
Aba, may katol session ulit... Watch ka ng EDONG's anti-depressant music video. Kung di eepek eh maghanap ka ng ibang diversion. Love huh? It can only affect you if you let it do so, magisip ka, you're not that weak to feel that way. Past is past(i'm also talking about your feelings), it's time to move on.
September 10, 2004 04:58 AM PDT
di mo kelangan ng isa pang love. kelangan mo lang mag-accept at mag-let go. :)
September 10, 2004 02:26 AM PDT
may kilala akong tubero..gwapo..macho..babae nga lang..>_< joke lng..nagpapatawa lng po..magragna ka na lang..boost mo ako sa orc..